پشت کاجستان، برف.
برف، یک دسته کلاغ.
جاده یعنی غربت.
باد، آواز، مسافر، و کمی میل به خواب.
شاخ پیچک و رسیدن، و حیاط.
من، و دلتنگ، و این شیشه خیس.
می نویسم، و فضا.
می نویسم، و دو دیوار، و چندین گنجشک.
یک نفر دلتنگ است.
یک نفر می بافد.
یک نفر می شمرد.
یک نفر می خواند.
زندگی یعنی: یک سار پرید.
از چه دلتنگ شدی؟
دلخوشی ها کم نیست: مثلا این خورشید،
کودک پس فردا،
کفتر آن هفته.
یک نفر دیشب مرد
و هنوز، نان گندم خوب است.
و هنوز، آب می ریزد پایین ، اسب ها می نوشند.
قطره ها در جریان،
برف بر دوش سکوت
و زمان روی ستون فقرات گل یاس
#سهراب_سپهری
پ.ن:روزهای پایانی زمستان رو سپری می کنیم و هوای این روزا تقریبا هوای بهاره (حداقل تو همین شهر خودمون) دیگه سرد نیس ... روز های پایانی زمستان و روز های پایانی سال :(..چقدر زود گذشت !!
پ.ن: امیدوارم سال خوبی رو سپری کرده باشید و روز های اخر سال هم اونقدر بهتون خوش بگذره که تا حالا تو عمرتون بهتون خوش نگذشته باشه
(: شــــــــــــــــــــــاد بــــــــــــــــاشیــــــــــــد :)